ideaFactory

A morning conversation about KOKO, Pusthakagramam and a different way of looking at tourism. This morning, I met  Shri. P. C. Vishnunadh, Hon’ble Minister for Tourism and Culture, Government of Kerala , at his office. I went there with something very simple in my hands — a small piece of  Kochattante Kolayi. KOKO started with a feeling I have had for some time. Our villages have so many stories. Stories about people, places, food, farming, traditions and everyday life. Many of them are slowly disappearing, not because they are unimportant, but simply because we have stopped telling them. KOKO is an attempt to bring some of those stories back into our everyday lives. It is not meant to be another conventional tourist destination. The idea is to create a village experience where people can slow down, spend some time, meet people, discover local stories and experience a side of Kerala that is often missed. During our conversation, I also shared an idea that is becoming important ...

There are stories that disappear from memory not because they were insignificant, but because the landscape around them changed. One such story is right in the heart of Kollam. Today,  Asramam Maidan  is a familiar open space in the city. But nearly a century ago, this very ground had a very different identity. It was  Quilon Aerodrome — Kerala’s first aerodrome. In the early days of aviation, flying was still a rare and extraordinary experience. Aircraft landed on the open grounds of Asramam, at a time when there were no terminals, no control towers and no departure lounges. Just an open ground, a prepared landing area and, according to historical accounts, a  windsock raised on a tall wooden mast  to signal the arrival of an aircraft. And when an aircraft arrived, people came to watch. For a city accustomed to ships, trains and roads, seeing an aircraft descend from the sky must have been extraordinary. Historical accounts describe chartered aircraft, includin...

ഒരുകാലത്ത് നമ്മുടെ വീട്ടുപറമ്പുകളിൽ പ്രത്യേക പരിചരണമൊന്നുമില്ലാതെ തനിയെ വളർന്നുനിന്നിരുന്ന ഒരു മരമായിരുന്നു പപ്പായ . പഴുത്താൽ കഴിക്കും , ഇല്ലെങ്കിൽ പക്ഷികൾക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കും . എന്നാൽ ഇന്ന് കാലം മാറിയിരിക്കുന്നു . ഒരുകാലത്ത് അവഗണിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ മരമാണ് ഇന്ന് പല കർഷകർക്കും മികച്ച വരുമാനം നൽകുന്ന വാണിജ്യവിളയായി മാറിയത് . ഡെങ്കിപ്പനി വ്യാപകമായതോടെ പപ്പായയിലയ്ക്കും പഴത്തിനും കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചു . രക്തത്തിലെ പ്ലേറ്റ്‌ലെറ്റുകളുടെ എണ്ണം വർധിപ്പിക്കാൻ പപ്പായ ഉപയോഗിക്കാമെന്ന പൊതുബോധമാണ് ഇതിന് വിപണിയിൽ വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിക്കാൻ ഒരു കാരണമായത് . എന്നാൽ പപ്പായയുടെ യഥാർഥ മൂല്യം അതിന്റെ പഴത്തിൽ മാത്രമല്ല . പഴത്തിനപ്പുറമുള്ള മൂല്യം : പപ്പയിൻ (Papain) പച്ചക്കായിൽനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന പപ്പയിൻ (Papain) എന്ന എൻസൈമാണ് ഇന്ന് പപ്പായയെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് . ആരോഗ്യ രംഗത്ത് : ഹൃദയധമനികളിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കൊഴുപ്പ് ലയിപ്പിക്കുന്നതിനും , പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുറിവുകളുടെ ചികിത്സയ്ക്കും പപ്പയിൻ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു . വ്യവസായങ്ങളിൽ ...